فى قَولِهِ تَعالى: «وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلولَةً اِلى عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ البَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلوما مَحْسورا» ـ : اَلاِحْسارُ الْفاقَةُ؛

درباره آيه «هرگز دست خود را به گردن نياويز [و بُخل نورز] و آن را بيش از حد نيز مگشاى كه سرزنش شده و حسرت زده بنشينى» فرمودند: مقصود از حسرت، تهى دستى است.