لَوْ اَنَّ رَجُلاً اَ نْـفَقَ ما فى يَدَيهِ فى سَبيلٍ مِنْ سَبيلِ اللّه ِ ما كانَ اَحْسَنَ وَ لا وُفِّقَ، اَ لَيْسَ يَقولُ اللّه ُ تَعالى: «وَ لا تُلقوا بِاَيْديكُمْ اِلَى التَّهْلُـكَةِ وَ اَحْسِنوا اِنَّ اللّه َ يُحِبُّ المُحْسِنينَ»؟! يَعنِى الْمُقْتَصِدينَ؛

اگر كسى دار و ندار خود را در راهى از راه هاى خدا خرج كند، كار خوبى نكرده و توفيقى نيافته است. مگر نه اين كه خداى تعالى مى فرمايد: «با دست هايتان خود را به هلاكت نيندازيد و نيكى كنيد كه خداوند، نيكوكاران را دوست دارد»؟ مقصود [از نيكوكاران]، ميانه رَوى كنندگان هستند.