اِنَّ بَلاياهُ مَحْشُوَّةٌ بِكَراماتِهِ الاَْبَديَّةِ، وَ مِحَنَهُ مورِثَةٌ رِضاهُ وَ قُرْبَهُ وَ لَوْ بَعْدَ حينٍ؛

بلاهايى كه از جانب خدا [به بنده مؤمن] مى رسند، به يقين، كرامت هاى جاودان او را به دنبال خود دارند و سختى هايى كه در راه او باشند نيز خشنودى او و نزديكى به او را به بار مى آورند، اگر چه ممكن است اندكى به طول بينجامد.