(سَمِعْتُ أَبا عَبْدِاللّه ِ عليه السلام يَقولُ فِى الْغُبَيْرا:) إِنَّ لَحْمَهُ يُنْبِتُ اللَّحْمَ وَ عَظْمُهُ يُنْبِتُ الْعَظْمَ وَ جِلْدُهُ يُنْبِتُ الْجِلْدَ وَ مَعَ ذلِكَ فَإِنَّهُ يُسَخِّنُ الْكُلْيَتَينِ وَ يُدَبِّغُ الْمِعْدَةَ وَ هُوَ أَمانٌ مِنَ الْبَواسيرِ وَ التَّقْطيرِ وَ يُقَوِّى السّاقَينِ وَ يَقْمَعُ عِرْقَ الْجُذامِ؛

از امام صادق عليه السلام درباره سنجد شنيدم كه مى فرمودند: گوشت سنجد براى گوشت، هسته آن براى استخوان و پوست آن براى پوست مفيد است و در عين حال كليه ها را گرم، معده را ضدعفونى كرده و بازدارنده از بواسير و تسلسل بول است. ساق پا را تقويت و جذام را از بدن ريشه كن مى كند.