ما اسْتَخارَ اللّه َ عزّوجلّ عَبدٌ مؤمنٌ إلّا خارَ لَهُ و إنْ وَقَعَ ما يَكْرَهُ .

هيچ بنده مؤمنى از خداوند عز و جل طلب خير نكند ، جز آن كه به او خير دهد هر چند پيشامد ناخوشايندى برايش رخ دهد [چرا كه باز خير او درهمان است].