ـ لَمّا بلَغهُ أنّ رَجلاً كانَ يَأكُلُ الرِّبا ويُسَمِّيهِ اللِّباءَ ـ : لئن أمكَنَنِي اللّه ُ عزّوجلّ (مِنهُ) لَأضرِبَنَّ عُنُقَهُ .

ـ آنگاه كه به ايشان خبر رسيد مردى ربا مى خورد و اسم آن را «لباء» لِباء ، يا آغوز ، اولين شيرى است كه مادر به نوزادش مى دهد . مى گذارد ـ فرمود : اگر خداوند عز و جل مرا بر او چيره گرداند، هر آينه گردنش را خواهم زد .