اِجتَهَدتُ فِي العِبادَةِ وأنَا شابٌّ ، فَقالَ لي أبي : يا بُنَيَّ ، دونَ ما أراكَ تَصنَعُ ؛ فَإِنَّ اللّه َ عز و جلإذا أحَبَّ عَبدا رَضِيَ عَنهُ بِاليَسيرِ .

در جوانى ، سخت در عبادت كوشا بودم . پدرم به من فرمود : «پسركم ! كمتر از آنچه مى بينم ، خودت را رنجه ساز كه خداوند عز و جل هرگاه بنده اى را دوست بدارد ، از او به كم ، خشنود مى شود» .