ما يَقدَمُ المُؤمِنُ عَلَى اللّه ِ عز و جل بِعَمَلٍ ـ بَعدَ الفَرائِضِ ـ أحَبَّ إلَى اللّه ِ تَعالى مِن أن يَسَعَ النّاسَ بِخُلُقِهِ .

مؤمن ، پس از عمل به واجبات ، عملى محبوب تر از اين كه با مردم با اخلاقِ [نيك ]خود رو به رو شود ، به پيشگاه خداوند عز و جلتقديم نداشته است .