إنَّ صاحِبَ الدّينِ . . . اِطَّرَحَ الحَسَدَ فَظَهَرَتِ المَحَبَّةُ .

شخص ديندار ، . . . حسادت را رها كرده است . در نتيجه ، دوستى پديدار شده است .