امام صادق عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان ـ

قَد رَأَيتُ القُرونَ كَيف تَفانَت دَرَسَت ثُمَّ قيلَ كانَ وكانَت / هِيَ دُنيا كَحَيَّةٍ تَنفُثُ السَّمَّ وإن كانَتِ المَجَسَّةُ لانَت / كَم اُمورٍ لَقَد تَشَدَّدتُ فيها /ثُمَّ هَوَّنتُها عَلَيَّ فَهانَت /

ديدم كه چه سان نسل ها نابود شدند/ از ميان رفتند و آن گاه ، گفته شد: فسانه گشتند . / اين دنياست كه چون مار ، زهر مى ريزد/ هرچند پوستى نرم دارد . / چه بسيار كارها كه در آنها سخت گرفتم/ امّا بعد كه آسانشان گرفتم ، بر من آسان شدند .

منبع: الديوان المنسوب إلى الإمام عليّ عليه السلام : ص 160 الرقم 89 .

احادیث بیشتر این بخش