مَن خَطَبَ إلَيكُم فَرَضيتُم دينَهُ وأمانَتَهُ فَزَوِّجوهُ «إِلاَّ تَفْعَلُوهُ تَكُن فِتْنَةٌ فِى الأَْرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ» .

آن گاه كه [كسى ]نزد شما خواستگارى كرد و ديندارى و امانتدارى اش را پسنديديد ، به او همسر بدهيد ؛ و (اگر چنين نكنيد ، در زمين ، فتنه و فسادى بزرگ ، روى خواهد داد)