مَنْ لَمْ يوصِ عِنْدَ مَوْتِهِ لِذَوى قَرابَتِهِ مِمَّنْ لا يَرِثُهُ فَقَدْ خَتَمَ عَمَلَهُ بِمَعْصيَةٍ؛

هر كس به هنگام مرگ، در حقّ خويشاوندانى كه از او ارث نمى برند، وصيّتى نكند، [كارنامه] اعمال خود را به معصيتى ختم كرده است.