امام باقر عليه السلام
ـ لِرجُلٍ وقَد كَلَّمَهُ بكلامٍ كَثيرٍ ـ : أيُّها الرجُلُ ، تَحتَقِرُ الكلامَ وتَستَصغِرُهُ ؟ ! اِعلَمْ أنَّ اللّه َ عَزَّوجلَّ لم يَبعَثْ رُسُلَهُ حيثُ بَعَثَها ومَعها ذَهَبٌ ولا فِضَّةٌ ، ولكنْ بَعَثَها بالكلامِ ، وإنّما عَرَّفَ اللّه ُ جلَ وعزَّ نفسَهُ إلى خَلقِهِ بالكلامِ والدَّلالاتِ علَيهِ والأعلامِ .
ـ خطاب به مردى كه در حضور ايشان زياد سخن گفت ـ فرمود : اى مرد! سخن را دست كم و كوچك مى شمارى! بدان كه خداوند عزّوجلّ، وقتى پيامبران خود را فرستاد، آنان را با زر و سيم نفرستاد، بلكه با سخن فرستاد. خداوند عزّوجلّ، از طريق سخن و ديگر دلايل و نشانه ها، خود را به آفريدگانش شناساند.
منبع: الكافي : 8/148/128.