اِنَّ قَسْوَةَ الْبِطْنَةِ وَ فَتْرَةَ الْمَيْلَةِ وَ سُكْرَ الشَّبَعِ وَ عِزَّةَ الْمُلْكِ مِمّا يُثَبِّطُ وَ يُبَطِّى ءُ عَنِ الْعَمَلِ وَ يُنْسِى الذِّكْرَ؛

پرخورى و سستى اراده و مستى سيرى و غفلت حاصل از قدرت، از عوامل بازدارنده و كندكننده در عمل است و ذكر (خدا) را از ياد مى برد.