ـ في الدعاءِ ـ : وامنَعْنيمِنَ السَّرَفِ ، وحَصِّنْ رِزقي مِن التَّلَفِ ، ووَفِّرْ مَلَكَتِي بالبَرَكَةِ فيهِ ، وأصِبْ بِي سَبيلَ الهِدايَةِ لِلبِرِّ فيما اُنفِقُ مِنهُ .

ـ در دعا ـ گفت : و مرا از زياده روى باز دار و روزى ام را از تلف شدن نگاه دار و دارايى ام را با بركت دادن به آن افزون گردان و راه مصرف آن را در كارهاى خير به من بنمايان .