ـ في مُناجاتِهِ ـ : وأعِنّي بِالبُكاءِ عَلى نَفسي ، فقد أفنَيتُ بِالتَّسويفِ والآمالِ عُمرِي ، وقَد نَزَلتُ مَنزِلَةَ الآيِسِينَ مِن خَيرِي .

ـ در مناجات با خدا ـ گفت : مرا در گريستن بر خودم يارى رسان ؛ زيرا كه با امروز و فردا كردن و آمال و آرزوها عمر خويش را بر باد فنا داده و از آنها شده ام كه به خير و نجات خود اميدى ندارند .