ـ في يَومِ عاشوراءَ أنَا ابنُ عَلِيِّ الخَيرِ مِن آلِ هاشِمٍ / كَفاني بِهذا مَفخَرًا حينَ أفخَرُ / وجَدّي رَسولُ اللّه ِ أكرَمُ خَلقِهِ / ونَحنُ سِراجُ اللّه ِ فِي الأَرضِ يَزهَرُ / وفاطِمُ اُمّي مِن سُلالَةِ أحمَدَ /وعَمِّيَ يُدعى ذَا الجَناحَينِ جَعفَرُ / وفينا كِتابُ اللّه ِ اُنزِلَ صادِقًا / وفينَا الهُدى والوَحيُ بِالخَيرِ يُذكَرُ / ونَحنُ أمانُ اللّه ِ لِلخَلقِ كُلِّهِمُ / نُسِرُّ بِهذا فِي الأَنامِ ونَجهَرُ / ونَحنُ وُلاةُ الحَوضِ نَسقي وَلِيَّنا / بِكَأسِ رَسولِ اللّه ِ ما لَيسَ يُنكَرُ / وشيعَتُنا فِي النّاسِ أكرَمُ شيعَةٍ / ومُبغِضُنا يَومَ القِيامَةِ يَخسَرُ

ـ در روز عاشورا ـ : من پسر على هستم كه برگزيده خاندان هاشم است * هنگام به خود باليدن، مرا همين افتخار كافى است نياى من پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله است كه بهترين خلق خداست * و ما چراغ خداييم كه در زمين مى درخشد. و فاطمه، مادر من است كه از سلاله احمد است * و عموى من جعفر كه دارنده دو بال ناميده مى شود كتاب خدا در ميان ما به حقّ نازل شد * و هدايت در ميان ماست و وحى از ما به نيكى ياد مى كند ما امان خداييم براى همه خلايق * و اين را در ميان مردم، پنهان و پيدا مى گوييم ماييم عهده داران حوض كوثر كه دوستان خود را سيراب مى كنيم * با جامى از رسول خدا و اين چيزى است كه هرگز انكار نمى شود شيعه و طرفداران ما در ميان مردم بهترين طرفداران هستند * و بدخواه ما در روز رستاخيز زيان مى كند.