امام حسن عليه السلام :

إنَّ النَّبِيَّ صلي الله عليه و آله ذَكَرَ بَلاءً يَلقاهُ أهلُ بَيتِهِ عليهم السلام ، حَتّى يَبعَثَ اللّه ُ رايَةً مِنَ المَشرِقِ سَوداءَ ، مَن نَصَرَها نَصَرَهُ اللّه ُ ، ومَن خَذَلَها خَذَلَهُ اللّه ُ ، حَتّى يَأتوا رَجُلاً اِسمُهُ كَاسمي ، فَيُوَلّونَهُ أمرَهُم ، فَيُؤَيِّدُهُ اللّه ُ ويَنصُرُهُ

پيامبر از رنج و بلاهايى ياد كرد، كه اهل بيتش عليهم السلام تا زمانى كه خداوند پرچمهاى سياهى را از مشرق مى فرستد، مى بينند. هركس آنها را يارى دهد، خداوند ياريش رساند و هركس تنهايشان گذارد، خداوند او را تنها و بى ياور گذارد؛ صاحبان اين پرچمها، نزد مردى كه همنام من است مى روند و زمام امور خود را به دست او مى سپارند و خداوند او را پشتيبانى مى كند و نصرتش مى دهد.

منبع: عقد الدرر : 130 ، الملاحم والفتن : 49 عن العلاء بن عتبة .

احادیث بیشتر این بخش