باد رها کردن

ب

ابن‌سیرین گوید: اگر کسی بیند که در میان مجمع مردمان باد رها کرد، چنانکه مردمان آواز آن را بشنیدند، دلیل که سخنی زشت گوید که مردم بر وی افسوس کنند و به سبب آن در میان مردمان رسوا شود. اگر بیند که باد نرم رها کرد و آواز آن را بشنیدند، تاویلش به خلاف این بود. اگر این خواب مردی هندو بیند، دلیل است که او را خرمی رسد. ابراهیم کرمانی گوید: اگر بیند که بادی رها کرد و آواز بلندی داشت وبوی ناخوشی، دلیل که کاری کند که مردم بر او تشنیع کنند و او را ملامت کنند و بدی او گویند. اگر بیند که آواز داشت و بوی ناخوش نداشت، دلیل است که از کاری بی فائده جدا شود و خیرش در آن بود. اگر بیند بر قصد بادی رها کرده و مردمان بر او بخندند و او شرم داشت، دلیل است که از کاری بی شغل معیشت او ساخته شود. حضرت امام جعفر صادق(علیه‌السلام) فرماید: بادرها کردن درخواب بر چهار وجه بود. اول: سخنی زشت. دوم: تقبیح و بد گوئی سوم: کاری نکوهیده و سرزنش آور، چهارم: رسوائی. اگر بیند باد راعمدا و قصداً رها کرد، دلیل که آن کس بد دین و بد مذهب بود.