سکنجبین

س

ابن‌سیرین گوید: سکنجبین به خواب، چون شیرین بود، خوردن آن در خواب مال و روزی بود که آسان به دست آید و چون ترش بود، دلیل که مال با غم و اندوه به دست آید. ابراهیم کرمانی گوید: اگر بیماری، سکنجبین به خواب بیند، اگر شیرین بود شفا یابد، اگر ترش بود، بیماری او به درازا کشد. منوچهر مطیعی گوید: سکنجبین در واقع سرکه و انگبین و مخلوطی است از سرکه و عسل که به میزان و مقدار معین در هم می آمیختند و از مخلوط آن شربتی خوشگوار و معطر و فرح بخش به وجود می آوردند. در برخی نقاط که عسل یافت نمی شد یا می خواستند شربتی ارزان قیمت فراهم کنند سکنجبین را از مخلوط سرکه و شکر تهیه می‌کردند ولی همچنان آن را سکنجبین می نامیدند و امروز که عسل گران یا کمیاب تر از سابق شده به طور کلی این شربت را با شکر تهیه می‌کنند. در رویاهای ما تعبیر سکنجبین نیز مخلوطی است از تعابیری که برای سرکه و عسل و انگبین نوشتیم. اگر میزان عسل بر سرکه بچربد سکنجبین بسیار شیرین می‌شود و طبعا تعبیر انگبین و عسل بر خواب حاکم می‌گردد و اگر ترش مزه باشد یعنی سرکه بیش از عسل و شکر و انگبین در آن آمیخته باشند سرکه محور خواب قرار می‌گیرد. انگبین نعمت و فراوانی است و سرکه مالی است مفت و بی زحمت که نوشتیم مالا ما را غمین و حزین می‌کند و چنانچه ترشی سرکه چندش و آزردگی ایجاد کند و در خواب محسوس باشد غم و اندوه است. حال اگر در خواب ببینید که سکنجبین می‌خورید چنانچه شیرین بود و شرینی آن را حس کردید پول و نعمتی به دست شما می رسد که موجب خوشحالی شما می‌گردد و اگر ترش بود غمی در کمین شما نشسته. همین حالت است اگر سکنجبین به دیگری بدهید. چنانچه بدانید سکنجبین ترش به او می‌دهید عالما عامدا او را غمگین می‌کنید و آزارش می‌دهید و چنانچه بدانید آنچه می‌دهید شیرین است نیکی می‌کنید و موجبات خوشدلی او را فراهم می‌آورید.