اظهار خوشحالی هنگام گناه

ترک گناه

اظهار خوشحالی هنگام گناه لذت بردن از گناه و شادمانی هنگام انجام گناه، از اموری است که گناه را بزرگ می کند و موجب کیفر بیشتر می شود. در اینجا به چند روایت توجه کنید: امیر مؤمنان علی علیه السّلام فرمود: «شر الاشرار من تبهّج بالشر؛ بدترین بدها کسی است که به انجام بدی خوشحال گردد.»۱ و نیز فرمود: «مَن تَلذّذ بمعاصِی الله ذلّ؛ کسی که از انجام گناه، لذت ببرد خداوند ذلّت را به جای آن لذّت به او می رساند.»۲ امام سجاد علیه السّلام فرمود: «إیّاک و ابتهاج الذّنب فانّه أعظم من رکوبه؛ از شاد شدن هنگام گناه بپرهیز، که این شادی بزرگتر از انجام خود گناه است.»۳ و نیز فرمود: «حلاوة المعصیة یفسدها الیم العقوبة؛ عذاب دردناک گناه شیرینی آن را تباه می سازد.»۴ و از سخنان امام سجاد علیه السّلام است: «لا خیر فی لذّة من بعدها النّار؛ در لذتی که بعد از آن آتش دوزخ است خیری نیست.»۵ رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمود: «من اذنب ذنبا و هو ضاحک دخل النار و هو باک؛ کسی که گناه کند و در آن حال خندان باشد وارد آتش دوزخ می شود در حالی که گریان است.»۶ --------------------------------------- پی نوشت ها ۱. غررالحکم، ج۱، ص۴۴۶. ۲. فهرست غرر، ص۱۳۰. ۳. بحار، ج۷۸، ص۱۵۹. ۴. همان. ۵. همان. ۶. مشکاة الانوار، ص۳۹۴؛ وسائل الشیعه، ج۱۱، ص۱۶۸. ۷. گناه شناسی، ص۲۸-۲۹.