چهل حدیث درباره سیر و سفر
«سافِروا تَصِحّوا و تَغنَموا»
مسافرت كنيد تا سالم و تندرست بمانيد و بهره‌ها نصيبتان گردد.
منبع: مواعظ عدديه، ص ۱۲
«سافِروا فَاِنَّكُم اِنْ لَم تَغنَموا مالاً أَفَدتُم عَقلاً»
برويد مسافرت كنيد. در سفر اگر نفع مالی عايدتان نشود (لااقل) از فوائد عقلانی و تجربی آن بهره‌مند خواهيد شد.
منبع: مكارم‌الاخلاق، ص ۲۴۰
«وَ مِن دُعاءِ السَّفَرِ (التَّوَسُّلُ بِالاِمامِ عليِ‌بنِ موسي‌الرضا عليه‌السلام وَ تَقول: «اللّهُمَّ اِنّي أسألُكَ بِحَقِّ وَليِّكَ عَليّ‌بنِ موسي‌الرِّضا عليه‌السلام اِلاّ ما سَلَّمتَني بِه في جَميعِ اَسفاري في البَراري وَالبِحارِ وَ الجِبالِ وَالقِفارِ والأودِيَةِ والغِياضِ مِن جَميعِ ما اَخافُهُ و اَحذَرُهُ اِنَّكَ رَؤفٌ رَحيم»
در آداب سفر آمده است كه به حضرت علی بن‌موسي‌الرضا عليها السلام توسل بجوييد و بگوييد (دعای بالا را بخوانيد) و آمده است كه سفر متعلق به امام رضا عليه‌السلام دارد.
منبع: مستدرك، ج ۸، ص ۱۳?
«لايَخرُجُ الرَّجُلُ في سَفرٍ يَخافُ مِنهُ علي دِينِهِ و صَلاتِهِ»
انسان نبايد به سفری برود كه در آن بر دين و نماز خود احساس خطر و آسيب نمايد.
منبع: وسائل، ج ۸، ص ۲۴۹
«الرَّفيقُ ثُمّ الطّريقُ»
برای سفر، اول همسفر
منبع: بعد سفر
«لاتَصحبَنَّ في سَفَرِكَ مَن لايَري لَكَ مِنَ الفَضلِ عَلَيهِ كَما تَري لَهُ عَليكَ»
با كسی كه فضل و منزلتی كه تو براي او قائل هستی برای تو قائل نباشد هيچ‌وقت مسافرت نكن.
منبع: مكارم‌الاخلاق، ص ۲۵۱
«خيرُ الرُّفقاءِ أربَعَةٌ»
در سفر تعداد همسفران از همه بهتر چهار نفر است.
منبع: مستدرك، ج ۸، ص ۲۱۳
«لاتَخرُجْ في سفرٍ وَحَدَكَ فَاِنَّ الشّيطانَ مَع الواحِدِ وَ هُوَ مَن الاِثنَينِ أَبعَدُ»
به تنهايی مسافرت مکن که شيطان با مسافر يک نفری همدم مي‌شود و از مسافران دونفری فاصله می گيرد.
منبع: المحجَّة‌البَيضاء، ج ۴، ص ۵۹
«ما شاءَاللهُ لاحَولَ و لاقُوَّةَ اِلاّ بِاللِه اَللّهُمَّ آنِسْ وَحشَتيِ وَ أَعِنّيِ عَلي وَحدَتيِ وَ أَدِّ غَيبَتيِ»
امام موسی بن‌جعفر(ع): كسی كه در سفر به تنهايی مسافر می كند اين دعا را بخواند:
منبع: وسائل، ج ۸، ص ۲۸۹
«مَنْ اَرادَ سَفَراً فَأَخَذَ بعُضادَتَيْ بابِ مَنزِلِهِ فَقَرَأ اِحدي عَشَرَةَ مَرّةً «قُل هُوَ اَللهُ أَحد»
كسی كه عازم سفر باشد چنانچه چهارچوب درب منزل را با دست‌های خود بگيرد و سوره مباركة «قُل هوالله احد» را يازده مرتبه بخواند تا زمان مراجعت در حفظ و حراست خداوند خواهد بود.
منبع: سفينه، ج ۱، ص ۶۲۶
«اَللّهمَّ اِنّي اَستَودِعُكَ السّاعَةَ نَفسي وَ أهلي، اللّهُمَّ أنت الصّاحِبُ وَ اَنتَ الخَليفَةُ»
امام جعفرصادق(عليه‌السلام): زمانی كه عازم سفر شدی وضو بگير و در كنار خانواده‌ات دو ركعت نماز بخوان و بعد از آن خود و آنها را به خدا بسپار و بگو :
منبع: بحار، ج ۷۶، ص ۲۴۲
«إفتَتِحْ سَفَركَ بِالصَّدقَةِ وَ اخرُجْ اِذا بَدالَك فَاِنَّكَ تَشترَيِ سَلامَةَ سَفَرِكَ»
در وقت مسافرت (حتی در روزهای نحوست كه سفر مناسب نيست) سفرت را با دادن صدقه آغاز کن و سلامتی خود را تأمين نما.
منبع: بحار، ج ۱۰۰، ص ۱۰۳
«عَلَي العاقِلِ أنْ لايَكونَ ظاعِناً اِلاّ في‌ثلاثٍ: تَزَوُّدٍ لِمَعادٍ أَو مَرَمَّةٍ لِمعاشٍ اَو لَذَّةٍ في غيرِ مُحَرّمٍ»
انسان عاقل جز برای يکی از سه چيز مسافرت نمي‌کند: يا برای نيل به معارف الهی و ذخيره برای روز معاد، يا جهت درآمد و تحصيل معاش و يا برای سياحت و سرور در غير امور حرام و نامشروع.
منبع: المحجَّة‌البَيضاء، ج ۴، ص ۵۶ ـ ۵۵
«السَّفَرُ ميزانُ القَومِ!»
سفر (در حقيقت) يک محک و ميزان شناسايی مردمان است!
منبع: در مسافرت حقيقت و باطن اشخاص آشکار می گردد
«الخاتَمُ العَقيقُ امانٌ في‌السَّفر»
در سفر، انگشتر عقيق در دست داشتن باعث حفاظت و ايمنی است.
منبع: مستدرک، ج ۸، ص ۲۱۸
«مَا اصْطَحَبَ اِثنان اِلاّ كانَ اَعظمُهُما أجراً و اَجَهُّمُا اِلَي اللهِ اَرفَقُهُما بِصاحِبِه»
دو نفر که همراه يا همسفر می شوند آن کس پاداش او عظيم تر و نزد خدا محبوب تر است که نسبت به همدم خود مهربان تر و عطوفت بيشتری داشته باشد.
منبع: وسائل، ج ۸، ص ۳۰۲
«حَقُّ علَي المُسلِم اِذا ارادَ سَفراً أَنْ يُعلِمَ اِخوانَهُ و حقٌّ علي اِخوانِهِ اذا قَدِمَ أنْ يَأتُوهُ»
بر هر مسلمانی که ارائه سفر دارد لازم است که برادران دينی خود را اعلام کند، و بر آنان نيز لازم است که بعد از مراجعت از سفر به ديدار و ملاقات او بروند.
منبع: وسائل، ج ۸، ص ۳۲۹
«مولی اميرالمؤمنين عليه‌السلام : هر وقت بر مَركَب (وسيله نقليه) سوار شديد خدای متعال را ياد كنيد و بگوييد:»
"سُبحانَ الّذي سَخَّرَ لَنا هَذا وَ ماكُنّا لَهُ مُقرِنينَ و اِنّا اِلي رَبّنا لَمُنقَلِبون"
منبع: خصال، ج ۲، ص ۱۶۸
«ما يَقرَأَ أحَدٌ «اِنا اَنزَلناهُ»
هر كس هنگام سوار شدن بر مَركَب (وسيله نقليه) سورة مباركة «انا انزلناه» را بخواند سالم و آمرزيده از آن پياده خواهد شد.
منبع: مكارم‌الاخلاق، ص ۲۴۲
«اذا سافرْتَ مَعَ قَومٍ فَأكثِرِ اِسْتِشارَتَهُم في أَمركَ»
هر گاه با عده‌اي همسفر شدی، در امور خودت، زياد با آنها مشورت کن.
منبع: وسائل، ج ۸، ص ۲۶۵
«ثلاثٌ مِن المُرُوَّةِ في السَّفرِ: بَذلُ الزّادِ وَ حُسنُ الخُلقِ وَ الم‍ِزاحُ في غَيرِ المَعاصي»
سه خصلت در سفر نشانه مروّت و جوانمردی است: توشه و ساز و برگ خود را در اختيار همسفران قرار دادن، اخلاق و رفتار خوش داشتن و مزاح و شوخی های خالی از گناه.
منبع: خصال، ج ۱، ص ۱۵۷
«مَن أَعانَ مُؤمناً مسافراً فرَّجَ اللهُ عَنهُ ثَلاثاً و سَبعينَ كُربَةَ و اجارَهُ في‌الدُّنيا و الإخِرَةٍ مَنَ الغَمِّ وَ الهَـمِّ»
کسی که يک مسافر مؤمنی را ياری کند خداوند هفتاد و سه گرفتاری او را رفع می کند و در دنيا و آخرت وی را از همّ و غمّ محفوظ خواهد داشت.
منبع: وسائل، ج ۸، ص ۳۱?
«مِن فِقهِ المُسافِرِ حِفظُ نَفقَتِه»
از لوازم تعقل و درايت يک مسافر، حواس‌جمعی و محافظت از مال و مخارج او است.
منبع: سفينه، ج ۱، ص ۶۲۷
«پيامبر گرامی اسلام صلی الله عليه و آله و سلم: هرگاه در مسافرت در جايی و محلّی پياده شدی اين دعا را بخوان تا خير آن مکان به تو برسد و شرّش دفع گردد»
"اللّهُمَّ اَنزِلني مُنَزلاً مُباركاً وَ اَنتَ خَيرُ المُنزِلين"
منبع: الفقيه، ج ۱، ص ۱۰۶
«السّفرُ قِطعةٌ مِن العذابِ، فإذا قَضي اَحدُكُم سَفَرهُ فليُسْرِعِ العَودَ اِلي اَهلِه»
سفر (در واقع) مقطعی است از رنج و محنت. هر زمان که مسافرت يکی از شما به پايان رسيد هر چه زودتر به نزد خانواده‌اش مراجعت نمايد.
منبع: وسائل، ج ۸، ص ۳۳۰
«مَن سافَرَ أَو تَزَوَّجَ وَ القَمَرُ في‌العَقربِ لَم يَرَ الحُسني»
زمانی که قمر در عقرب باشد، اگر کسی مسافرت کند يا ازدواج نمايد برايش ميمنت نخواهد داشت.
منبع: مستدرک، ج ۸، ص ۱۲۱
«اذا اُعسِرَ اَحدُكُم فَليَخرُجْ ولايَغُمُّ نَفسَهُ و اَهلَهُ»
زمانی که يکی از شما دچار عُسرت و تنگدستی شد به سفر برود و خود و خانواده‌اش را افسرده و غمگين ننمايد.
منبع: مستدرک، ج ۸، ص ۱۱۵
«مِن السُّنَّةِ اِذا خَرَجَ القومُ في سَفَرٍ أنَ يُخرِجوا نَفَقَتَهُم فَاِنّ ذلِكَ أَطيَبُ لِأَنفُسِهِم و أحْسَنُ لِأَخلاقِهمِ»
يکي از سنَّت‌های اسلامی، عده‌ای که به سفر می روند توشه و ساز و برگ خود را از هم‌سفرانشان دريغ نکنند، اين عمل مسلماً برای همگان گواراتر و در خُلقيّات آنان اثر نيکوتری خواهد داشت.
منبع: مکارم‌الاخلاق، ص ۲۵۱
«اذا اَردْتَ سَفراً فلا تضَعْ رِجلَكَ في‌الرِّكابِ حَتّي تُقدِّمَ بَينَ يَدَيكَ صَدَقةً قلَّ اَم كَثُرَ و كُلَّما اَكثَرتَ صَدَقَتكَ كان اَقضي لِحاجَتِكَ»
هر زمان که اراده سفر کردی قبلاً و پيش از آن که سوار بر مَرکب (وسيلة نقليه) شوی صدقه بده خواه کم باشد يا زياد. (البته) صدقه هر چه بيشتر باشد خواسته‌هايت را بهتر تأمين می کند.
منبع: بحار، ج ۷۶، ص ۲۴۲
«سيّدُ القَومِ خادِمُهُم في السَّفَر»
آقا و سَرور قوم آن کسی است که در سفر، خدمت‌گذار و قائم به خدمات ايشان باشد.
منبع: المحجّة‌البَيضاء، ج ۴، ص ۶۱
«كانَ عليُّ بن الحُسنِ عليه‌السلام لايُسافِرُ اِلاّ مَعَ رِفقَةٍ لايَعرِفونَهُ وَ يَشتَرِطُ عَلَيهم أَن يَكونَ مِن خُداّمِ الرِّفقَةِ فيما يحتاجونَ اِليه»
امام زين‌العابدين(عليه‌السلام) هر گاه مسافرت می کرد به طور ناشناس با گروهی همسفر می شد و با آنان شرط می کرد هر چه بدان نيازمند بودند خدمتگزار آنها باشد.
منبع: وسائل، ج ۸، ص ۳۱۵
«مَن قَرَأَ آيةَ الكُرسي (في‌السفر) في كُلِّ لَيلَهٍ سَلِمَ وَ سَلِمَ ما مَعَهُ»
کسی که در سفر هر شب آيت الکرسی بخواند خود و آنچه به همراه او است سالم و محفوظ خواهند ماند.
منبع: سفينه، ج ۱ ص ۶۲۷
«اذا رَكِبَ الرّجُلُ الدّابَّةَ فَسمَّي رَدِفَهُ مَلَكٌ يَحفَظُهُ حَتّي يَنزِلَ، فإن رَكِبَ وَ لَم يُسَمٍّ رَدِفَهُ شَيطانٌ!»
در وقت سوار شدن بر مرکب (وسيلة نقليه) اگر شخص «بسم‌الله الرحمن الرحيم» بگويد فرشته‌ای در کنار او می نشيند و تا وقت پياده شدن از وی حفاظت می کند و اگر نگويد، در آنجا شيطان همدم و هم‌نشين او خواهد بود!
منبع: مکارم‌الاخلاق، ص ۲۴۸
«كان رَسولُ الله صلي‌الله عليه و آله في سَفرهِ اِذا هَبَطَ سَبَّحَ وَ اِذا صَعِدَ كَبَّر»
رسول‌اکرم صلی الله عليه و آله و سلم در سفر در سراشيبی ها تسبيح خدا می کرد (سبحان‌الله می گفت) و در سربالايی ها تکبير (الله‌اکبر) می گفت.
منبع: مکارم‌الاخلاق، ص ۲۶۱
«في‌السفر عَلَيكَ بِقِراءَةِ كتابِ اللهِ عزَّوَجَلَّ ما دُمتَ راكباً و عَليكَ بِالتَّسبيحِ ما دُمتَ عاملاً وَ عليكَ بِالدِعاءِ ما دُمتَ خالياً»
در مسافرت‌ها بر تو باد که در حال سواری قرآن بخوانی و هنگام تکاپو و مشغوليّت ذاکر و تسبيح‌گو باشی و در فواصل فراغت به دعا و نيايش بپردازی.
منبع: الفقيه، ج ۱، ص ۱۰۵
«حِجّوا وَاعتَمِروا تَصِحَّ اَبدانُكُمَ و تَتَّسِعْ اَرزاقُكُم وَ تُكفُوا مَؤوناتِكُم و مَوؤُناتِ عِيالِكم»
حج و عمره به جا بياوريد تا بدن شما سالم و روزی شما فراخ گردد و نيازمندی های خود و خانواده‌تان برآورده شود.
منبع: مکارم‌الاخلاق، ص ۲۴۲
«مِن سَعادَةِ المَرءِدابَّةٌ يَركَبُها في حوائِجِه وَ يَقضيِ عَلَيها حَوائِجَ اِخوانِه»
يکی از سعادت‌های شخص، داشتن يک مرکب (وسيلة نقليه) است که با آن حوائج خود را تأمين کند و نيز نيازمندی های برادران دينی خود را برآورده نمايد.
منبع: مکارم‌الاخلاق، ص ۲۶۲
«اذا قَدِمَ الرّجُلُ مِن السَّفَرِ و دَخَل مَنزِلَهُ يَنبَغي أَن لايَشتَغِلَ بِشَيءٍ حَتّي يَصُبَّ علي نَفسِهِ الماءَ وَ يُصَلِّيَ رَكعَتَين وَ يَسجُدَ وَ يَشكُرَاللهَ مِأةَ مَرَّةٍ»
سزاوار است مسافر وقتی از سفر مراجعت کرد و وارد منزل شد قبل از هر چيز روی سر و بدن خود آب بريزد (حمام بگيرد) و (به شکرانه سلامتی) دو رکعت نماز بخواند بعد به سجده برود و صد مرتبه شکر خدا را به جا آورد.
منبع: مکارم‌الاخلاق، ص ۲۶۱
«اذا خَرَجَ اَحدُكُم الي سَفَرٍ ثُمَّ قَدِمَ عَلي اَهلِهِ فَلْيُهدِهِمَ وَ لْيُطرِفْهُم»
هر گاه يکی از شما به سفر رفت، در مراجعت هديه و سوغاتی براي خانواده‌اش به همراه بياورد.
منبع: بحار، ۷۶، ص ۲۸۳
«مَن عانَقَ حاجّاً بِغُبارِهِ كانَ کَمَنِ استَلَمَ الحَجَرَ الأَسودَ»
كسی كه با حاجی تازه‌وارد و از مکه رسيده معانقه کند گويا (سنگ) حجرالأسود را با دست خود استلام نموده است. نوجوانی سلام عشقم.اجازه میدی نوجوانی نصب بشه؟ نصب برنامه بی خیال نوجوانی سلام عشقم.اجازه میدی نوجوانی روی گوشی شما نصب بشه؟ از منوی بالای مروگر خودت روی گزینه "Add to Home Screen" کلیک کن بی خیال
منبع: مكارم‌الاخلاق، ص ۲۶۱