اخلاق و عقایدسلامت و بهداشت

ابی که پس از دیدن فیلم از انسان خارج می شود

به طور کلی آبهایی که از انسان خارج می‏شود به غیر از بول و منی عبارتند از: مذی، ودی، وذی.

اما مذی؛ آبی است که کمی لزج و چسبنده است و نوعا بعد از شوخی و تحریکات جنسی و بازی با همسر و امثال آن خارج می‏شود و معمولاً قبل از خروج منی خارج می‏شود و پاک است و غسل و وضو را باطل نمی‏کند. ودی؛ آبی است که کمی سفید رنگ است و گاهی بعد از بول خارج می‏شود و در صورتی که انسان یقین نداشته باشد که با بول برخورد کرده، پاک است و غسل هم ندارد. وذی؛ آبی است که گاهی بعد از منی خارج می‏شود که در صورت یقین به این که با منی یا بول برخورد کرده فقط محل خروج را باید تطهیر کرد و اگر بعد از استبراء یکی از این رطوبت‏ها خارج شود و انسان شک کند آیا بول است یا رطوبت‏های دیگر پاک است.

تا وقتی که انسان یقین پیدا نکرده که آنچه خارج شده منی است، غسل واجب نمی‏شود و خروج منی در مردان سه علامت دارد:
الف) از روی شهوت و ارضاء غریزه باشد. ب ) با فشار و جستن بیرون آید. ج ) هنگام بیرون آمدن، بدن سست شود. چنانچه در هنگام جستن مایع مذکور بدن سست نشود و همراه با شهوت نباشد حکم منی را ندارد. (توضیح المسائل آیت الله بهجت، ص ۲۱، مسأله ۷۸ – جامع المسائل، ص ۱۲۳).

رطوبتهایی به غیر از بول (ادرار) و منی از انسان خارج می شود که بر سه قسم است :

۱. بعد از استبراء ادرار نمودن گاهی آبی بیرون می آید و کمی سفید رنگ و چسبنده است و به آن “ودی” گفته می شود.

۲. آبی که هنگام ملاعبه و بازی با همسر (بر اثر قدری شهوت) بیرون می آید به آن “مذی” گفته می شود این آب نیز تقریباً شفاف و نسبتاً غلیظ و چسبناک است و چون هم از حیث ظاهر و رنگ و بو با منی تفاوت دارد قابل تمایز است.

۳. آبی که گاه بعد از خروج منی بیرون می آید و به آن “وذی” گفته می شود. تمام این رطوبتها به فتوای تمام مراجع به خودی خود پاک می باشد و خروج آنها سبب ابطال وضو و غسل نمی شود. اما نکته در این است که این رطوبتها آلوده به بول و منی نشده باشند والا نجس می شوند و می تواند وضو و غسل را باطل نماید. فائده استبراء از بول این است که مجرای ادرار را از بول پاک می کند و وقتی رطوبتی از او خارج شود اگر یقین به ادرار بودن نداشته باشد پاک است. و همچنین فائده ادرار نمودن بعد از جنابت این می شود که اطمینان به خروج کامل منی می کنید.
منابع 
۱. برگرفته از توضیح المسائل مراجع (مطابق با فتاوای۱۲مرجع معظم تقلید)، ج۱، صفحات ۷۰ و۷۱

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن